د ښكلا د څښتن ستر رب په نامه چې ښكلا ته يې د ښكلا په وركولو خپل لويښت او ښايست ثبوت كړى دى.                                                                            د خوست ويب پاڼې ته په خيرراغلي!                             ويښ يو بيدار يو څه ويده خو نه يو             جزبې لرو په ژوندون كې  څه مړه خو نه يو

دارزاني د کلام نمونې

دې   فقیر  وکړې     خبرې                                      د اخبر  ې  دي      نادرې
په   صدف   کې پوشیده  دي                              لکه    سپينې   مرغلرې
دا خبرې دې  فقیر کـــــــــــــړې                   د دې خولې    تر لار     ظاهرې
راشه خپل مقصود  وغواړه                           حیوان نه یې چې ډېر څرې
که دې نوس در  ته وغاپي                                ورته    ووایه  چې   کورې
هر درخت چې پورته لوړ شي                        له دې نه شي میوې سترې
دغونې   وویل   زه نه     یم                                          ځکه شي ځنې    شکرې
ته او     طلب د حق  کړه                                          نورې   چارې کړه     آخرې
نن      کامل  لره ور درومم                                      خزانې دي   د ده        پرې
د ده  ذکر عشق او اور دی                                  ستا به  ولګي   په     سرې
زه  ريښتیا  ویلی نه شم                                      دا ریښتیا ویناوې    مرې
ته   به اینه   کړې صافه                                          که   ترخه پیاله      ونغرې
د فقیر دردونه ډېردي                                      که څوک خرید کا که یې پرې
د دې  شریعت له وېرې                                           وینا نه وایي زړه      ورې

د ارزاني په وینا کار کړې
د زړه زنګ به دې شي لري

د یوه وحدت له نوه                                د یوه نور له پرتوه
درست کلیات یې موجوده           د دې کن امر له شوه
دا عارف ورخبر شوی                            د الفت له پټه روه
د کسرت د کښت کرله                خود کرې خود که دروه
دیوه کلال ماڼي دي                     کل کپړک دي که کوروه
که طالب یې دل به خلاص کړې          د دوی له بد ستوه
د دل په براق سپور شه                    براق صاف دی له جلوه
دغه براق ورځینه                             پاس تر عرش له یوه دوه
د خودي ټټو شا خوږي             درست شا خوږي تم نادوه
هرچې نن کښت کې کرله            کل فردا به شي دروه
پوست کنده مې درته ووې             که غنم کرې که جوه
د تا دم امانت ګرو دی                 غافل مه شه له دغ ګروه
لکه دي دا ویل نه شي                          د دې شریعت له خوه
ارزاني په پښتو وکښ                             دا غزل له یوه واوه
*      *      *

دا وینا راغله له من                        لکه عقیق دې یمن
معاني یې د دقیقه                        واړه ګل دې له چمن
په خلوت خلوت  یې ګوره               له دنیا قلیل سمن
د مقصود دانه کړه بېله                   د دې غیر له خرمن
د دې درد دوادنه شته                     بیهوده دارو درمن
بیا د دل کور خلاص کړه                له خناسه تور تومن
ستا سري په پاو سېرده               په من صبر کړه له من
ارزاني له مولا خواست کا
مولا خلاص کړلو له من


د فقیر پښتو خبره                                         لکه سپینه مرغلره
د بل چا صفت به نه کا                             کل صفت کا له قادره
قادر یو دی بې شریکه                                         تر اوله تر آخره
محیط شوی په کلیات دی                           له باطنه تر ظاهره
یو احد دی دویم نه شته                        دا ریښتیا وینا ده مره
دا ریښتیا وینا ترخه ده                        که طالب یې ویې نغره
فقیر وایي  په رموز کې                              وینا نه وایي زړه وره
دا اسرار یې پوشیده کړل                         برهنه نه وايي له سره
که دشر آتش ونغرې                                     ستا به ولګي په سره
راشه وسوه او ایرې شه                              که باید یې دي له دره
نوس په ریاضت مشغول کړه                حیوان مه شه ډېر مه خوره
مزه ناک خواړه که لرې                                     د نو سټې له آخوره
له خناس سره مه نښله                              بې تېرې تورې یې سپره
ته دایم لره آغوستې                               د شریعت سپینکيه زغره
نور جنګونه د هلک دي                          ستا دغه غزاده ستره
د فقیر وینا رموز ده                                      پوشیده نه ده له حره
دا وینا له خپلو نه ده                                      دا راوړې ده له ګره

ارزاني افغان وکښلې
د خپل زړه له تصوره

یادونه : ارزاني د بایزید روښان له مریدانو څخه وو.

اسدالله ستانکزی

 

د خوست ویب پاڼې سندریزې برخې ته ښه راغلاست

خوست ویبپاڼه په فيسبوک کې خوښ يې کړئ

اسلام او مذهب

اسلام اودښځو حقوق !

by عبدالصمد .بهير

د إمام سرخسي ژوند

by ژباړن: سيف الإِسلام إِسلامي

لنډې کېسې

د انسان د ژوند کیسه ؟

by ذ بیح الله شریفې
یو نفر په زنګله کې رووان وو چی یو ناساپه زمري ورپسی مڼډی وهلی خو دا نفر مخکی وو او زمری شاته دواړو مڼډی وهلی هم داسی په…

غبرګون / لنډه کیسه

by خوشال کونړي مزاروال
د خوشال کونړي مزاروال لیکنه جوار څڼه بمبل دي. د جومې(جمعې) شپه ده. بختوره په کور کې د ناچارې ورځې یوازې پاتې ده. مور یې…

خبرتیاوي ,غونډي او پيغامونه

فروري 19, 2016 1437

په بلجیم کې د مشاعرې خبرتیا!

by jawed ahmadzai
فروري 19, 2016 1398

دفاتحې خبرتیا !

by jawed ahmadzai

میړاني دي چې یادیږي

فروري 19, 2016 1571

مرحوم ډاکټر عبدالوکیل‏

by Shah Hussain Khuramzai
میړنی دی چی یادیږی. په افغانستان کی داسی یو واقعی خدمتګار چی ساری به یی نه وی او د ملک هر وګړی او هری کورنی ته یی تر…

دخوست کتابتون

د شعرونو برخه کې نوي او تازه شوي شعرونه

فروري 19, 2016

د پرګنو ژبې

by سمیع الدین افغاني
فروري 19, 2016

د ژوند بهیر

by سمیع الدین افغاني
فروري 09, 2016

تسلي

by ارواښاد غني خان با با
فروري 09, 2016

ژوند خو تله دي

by ارواښاد غني خان با با

راپـورونـه او مـرکې

نومبر 30, 2015 2085

دښاغلي سميع الدين افغاني سره ادبي مرکه / دمرکې لمړ ۍ برخه.

by سميع الدين افغاني
زرلښت ډاډکام-کله اوڅنګه مو په شاعري پيل وکړکه لمړنی شعرمو په يادوي هغه هم مونږ سره شريک کړئ سميع الدين افغاني : ما له…

تاریخ څه وایی

مئي 19, 2013 6322

پښتانه د ولس پیژندني له نظره

by د ارواښاد ډاکتر کبیر ستوري
(د ارواښاد ډاکتر کبیر ستوري له ناچاپه لیکنو څخه) د لیکلو نیټه: فبروري ۱۹۷۳ پښتانه په افغانستان کښې تر ټولو ستره ولسي…