د ښكلا د څښتن ستر رب په نامه چې ښكلا ته يې د ښكلا په وركولو خپل لويښت او ښايست ثبوت كړى دى.                                                                            د خوست ويب پاڼې ته په خيرراغلي!                             ويښ يو بيدار يو څه ويده خو نه يو             جزبې لرو په ژوندون كې  څه مړه خو نه يو

د

ـ داهاړلمرته خرنشي ټينګيدى .
ـ داّهنګريوټك دزرګرسل ټكه
ـ داملوكوپه تول خرڅيږي .
ـ داوبوخرواردى په ګوته ښوريږي.
ـ داباسيندنه اوبه غواړې تږى نه يې .
ـ داوبونه كوچ اوباسي .
ـ داوښ دشاوړۍ ده
ـ داهاړليوه دى
ـ داّسمان لاندې يې كوردى په دى پوردى
ـ داڅه ډوول سړى دى
ـ داسې دى چې په ژبه خلك څټي .
ـ داوړۍ نه شړۍ كيږي
ـ داور سوي په اور رغيږي.
ـ داډول اوداوټي.
ـ داغزوپه پولۍ مې شپه وه.
ـ داغزوپه لښتويې وهي .
ـ داحال دى چې دغوايي وال دى.
ـ دارې غوندې دواړوخواوته اچوه.
ـ داوښ په شاسوردى.
ـ دارهټ منګوټي دي.
ـ داجل نه مخكې مري.
ـ داګز دا ميدان.
ـ داملوكوپه تول كې لاړو.
ـ دبازله ځالې بازپاڅيږي.
ـ دباران نه پاڅيددناوي لاندې كښيناست.
ـ دبوسولاندې اوبه مه تيروه .
ـ دبريښناپړق دى .
ـ دبادام په شان مې زړه سورى سورى دى.
ـ دبيزوپرهردى.
ـ دبل په اوږومياشت ګوري.
ـ دبل په اوږويې لاس ايښى دى.
ـ دباران پسې پټي ګرځوي.
ـ دبادپه نيلي سوردى.
ـ دباغوان لاس ګل دى.
ـ دباران تورمخى دى .
ـ دبنوڅښتن په اّرامه نه وي.
ـ دبنوكوروران دى .
ـ دپردي زوى نه خپله كړميزنه او پوواړي لورښه ده.
ـ دپولۍ پړق ته ناست دى .
ـ دپاچاصاحب بازدى په ډيران چورګوړي نيسي.
ـ دپندانې قصه شوه.
ـ دپخلادښمن نه ځان ساته .
ـ دپاچانزديكت اوردى.
ـ دپراچه موټى دى.
ـ دپاسه مسْله راغله په درست جهان خوره راغله .
ـ دانسان مخ دخداي له نوره دى.
ـ دپيشودوژلوشپه ده .
ـ دبلي ونې سوري ته نيالګى نه غټيږي .
ـ دبل سورى پرې شوى .
ـ دبدو به بد مومي .
ـ دبل په غاړه چاړه تيره كوي .
ـ په بل خپل زور معلوموي بل دخپل ظلم وسيله او اله ګر ځوي‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.
ـ د بنګړ وباردى .
ـ دانااوګره ده په څكلو خلاصه شوه .
ـ دټوكې نه پټاكه شوه.
ـ داخرت سختې خوارۍ دي.
ـ داوسپنې نه غُل پاتېكيږي.
ـ دانځرګل شوې.
ـ داولادبد چاته نه ښكاريږي.
ـ دپادوان پخپله غوا نظروي.
ـ دپاسه ښه رنګين دى دننه يې زړګى خوړين دى.
ـ دپادوان ګټه په �.. تنكيوكوټو كې ده .
ـ داو ښ تالو دى.
ـ داوښ پل يې جوړكړ.
ـ دبې صبره دې بيخ ووځې وايي ماته يې په لمن كښې واچوه..
ـ دتورې شپې غل دى.
ـ دټيپروپه تول يې وركړه.
ـ دجوړ و نايى دى.
ـ دجمعې مړى شو.
ـ دجولامنډه دموږي پورې وي.
ـ دجومات تنبه ده .
ـ دجوارۍ موټى دى.
ـ دجب نه اوبا سه پيسې ورباندې وخوره پتاسې
ـ دخيرپه غونډۍ ناست دى
ـ دخنداپسې ژړاشته .
ـ د خپلې كوټې واورې په بل اچوي.
ـ د خرې دومره شيدې دي چې د خپل كوټي يې كيږي
ـ د خوشحالۍ ياران ډير وي.
ـ د خيرات خوا كې ډۍ كوي.
ـ د خارې مړز دى.
ـ د خپلو سره جنګ دښيښې درز دى.
ـ د خوارې كونډې زويه خپلي روټي ژويه.
ـ دا حوض څوكاسې دى.
ـ د خوارۍ ژرنده ساتي د كبره يې مزد نه اخلي.
ـ د خره په تندي كې محراب نه وي.
ـ د خره مينه لغته ده .
ـ د خير نه مې دې توبه سپي دې كورې كه.
ـ د خوږې ګوتې نه نيول كوي.
ـ د خولې نه يې اور پورته كيږي.
ـ د خوږ لاس غوندې يې د زړه پورې نيولى دى.
ـ ډير پرې قدرمن او ګران دى.
ـ د جولا د ننګورتيز شو.
ـ دخرې څټه وركه شه دښځې ګټه وركه شه .
ـ خپل لونه لورمه پټوه .
ـ دخوار ملا په اذان څوك كلمه نه وائي .
ـدڅادر نه پښې مه اوباسه .
ـ دڅپلۍ ګردته يې هم نه شې رسيدى .
ـ دچراغ لاندې تياره وي .
ـ دچرګې دنيولودى .
ـ دچرګ دمالګې دڅټلوسره څه دي .
ـ دچادسترګو نه خلى نه اوباسي.
ـ دچل ياري سرته نه رسيږي.
ـ ددوزخ خپسه پرې ناسته ده .
ـ ددله سپيه چې غاپې نه بوڅ خوكښينه .
ـ ددرواغو مزل لنډوي .
ـ ددرمند څخه يې ناپاكي زياته ده .
ـ ددووه به كوروي ددريم ګړي به مخ توروي .
ـ دډير وامساء ديوګيډى.
ـ ددادپورې يې پريږده .
ـ دډير وخويندووروردى په دنګه ولويْې كونه وشليده.
ـ دځوانۍ يوه نيشه وي هسې نه چې هميشه وي .
ـ دځنګل اوردى زياتيږي اوكميږي نه .
ـ داخوله كه زماواى مابه پرې �. خواړه.
ـ ددوه پښوسړىدى.
ـ ددښمن په خوږومه تير وځه .
ـ دزاخيلوسپۍترې جوړه شوه .
ـ دزمري زړه لري.
ـ دړندوپه بازاركه راغلې په يوه سترګه ته هم لاس كيږده .
ـ دشولوځرى دى.
ـ دړندودلاس امساٌده.
ـ دړندوسترګواوښكه ده .
ـ دزمري وروردى.
ـ دزمري په خوله كې هم خيرغواړه.
ـ دزورورمخې ته مه ځه او داّس شاته مه ځه
ـ دزوم خټه دخسردكاله وي.
ـ دزوراّوراوبه په پيچومي خيږ ي.
ـ ددرواغوګوډى دى .
ـ دسپي دغپ پسې مه ځه .
ـ ديوسړي مارپه ګيډه تيرشوخفه واوويل يې چې دايې لارشوه .
دسترګواغزى دى .ـ
ـ ددوبي كورداخترپه ورځ معلوميږي.
ـ دزروقدرپه زرګروي.
ـ دسروپيزوانه ګړنګوزوړكړې.
ـ دسلوغويانوخاونديولنډي ته ودريږي.
ـ دښمني دسرې اوردى نه مړكيږي.
ـ دشرم تيزدكونې په سروي .
ـ دشګونه پړي نه غښتل كيږي.
ـ دسپې مرګ په ګيدړاختردى .
ـ دسلوكالوموړپه سلوكالوكې نه خواريږي.
ـ درستم نوم درستم نه ښه دى.
ـ دښارنه زه راغلم دنرخ خبرې ته كوې.
ـ دسلوكالووږي په سلوكالوكې هم نه مړيږي.
ـ دسوال دژوندنه مرګ ښه دى.
ـ دسيندنه مړي چاګټلي .
ـ دسلوقصابانوونډۍ ده ..
ـ دسلوبللوځاى كيږي خوديونابللي نه. .
ـ دسيوري ونه خورمانه نيسي.
ـ دسختۍ نه څوك نه مري.
ـ دسروګلوبدمه وايه.
ـ دسوال په اوبوژرنده نه ګرځي.
ـ دسورنا چي يوپف دى.
ـ دسپي سترګې يې دي.
ـ دشكاڼه غل دي نه خس دي نه سره.
ـ دشعرمعنې دشاعرپه خيټه كې ده.
ـ دشړۍ لنګ يې وهلى دى. .
ـ دسپيورمه نه وي.
ـ دسره غمي په شان دى .
ـ دشنه اّسمان ږلۍ ده.
ـ دسرويښتان يې په كې سپين شول.
ـ دنغري په غاړه جنت غواړي.
ـ دللون كونه حساب نه ده.
ـ دشولويې پريښودل او دپروړويې راونيول.
ـ دسترخوان ته يې مه ګوره اوچولې ته يې ګوره.
ـ دشادكتلوپه ځاي مخكې ګوره.
ـ دشپې هرسړى ډاريږي څوك حال وايي اوڅوك يې نه وايې .
ـ درنګ ته مالګه مه وړه.
ـ دپسرلي باران دى.
ـ دقارون دنياده.
ـ دادپټي سردى پټى وروسته سوروردى .
ـ دشيطان په خره سوردى.
ـ دسپي مرګ ترې ښه دى.
ـ دچاغران دچابګيل مړزشو.
ـ دپيښې نه تيښته نشته .
ـ دپنځه جريبه ځمكې نه يو مريد ښه دى. .
ـ درنګريزخم دى .
ـ درب سر وهي عرب يې په سروهي .
ـ دحريص كاسه چپه وي خوله ئي سپيره وي .
ـ دټيكۍ سرشو.
ـ دژبې پر هرنه جوړيږي .
ـ دغوادپښو وتى دى .
ـ دغوړيو زور دقرتو نه او باسي .
ـ دغوړلستوڼي ياردى .
ـ د ښونه ښه پيداكيږي دبدونه بد.
ـ دټنګې بيزو نه وه دروپۍ ځنځير يې وتښتاوه .
ـ دبدونه هم لرې هم غلى .
ـ دسپي خوى يې دى .
ـ دسپي سريې ترې جوړكړ .
ـ دسلوشاباسونه يوه روپۍ ښه ده .
ـ دغلې بلانه ويره په كارده
ـ دسپي په كودي كې يې وركړه
ـ دډبګرۍ اجړادى.
ـ دغم ټغريې غوړولې دى
ـ دبې اتفاقه خلكوجمع كول دچنډخانوتول دى
ـ دخپل خره تيزپيژنم
ـ دغره هوسۍ دغره تازيان نيسي .
ـ دغله لاس چې كوركې ولګيدبركت يې والوت ،
ـ دشيعه په ليمڅي چې كښيناستې وړۍ ترې باسه .
ـ دغله په ږيره خس وي
ـ دغله مورپه غلاژاړي
ـ دغريب سړي دخيرات په ورځ غواوركه وي
ـ دشملې ګل دى
ـ دڅاڅكونه سيلاب جوړيږي
ـ دغنموله رويه ځوز هم اوبه كيږي
ـ دچړمړى دى
ـ دټانټوكټ دى
ـ دفيل غوږ كې ويده دي
ـ دقربانۍ ګډورى دى.
ـ دخوړهره تيږه من نده.
ـ دصبر ميوه خوږه ده.
ـ زغم ښه شى دى خداى(ج) پرې انسان ته اجر وركوي.
ـ دطالبانو غويىشو.
ـ دكانګړې په ټس كې لاړې بټګرامه.
ـ دقربان نه دې معلوميږي چې چرسي يې.
ـ دكوربه په پسه زړه كيده دميلمه په هډوكي نه كيده.
ـ دكبر كاسه نسكوره ده..
ـ دكور ګټه دډهلي ګټه ده.
ـ دكور په كار دكور ميرمن ښه پوهيږي..
ـ دكر واړې چج دى اواز يې شته دانې يې نشته
 
ـ دتورې پرهار به جوړ شي د ژبې پرهار نه جوړېږي .
ـ دوست به دې وژړوي دښمن به دې وخندوي
ـ د سوال پۀ اوبو ژرنده نه چلېږي .
ـ د هرې ونې مه خوره د يوې به دې ګنډېر شي .
ـ د کبر کاسه نسکوره ده .
ـ د خوار به پۀ حلوا کې غاښ وتلی وي .
ـ د لندو خټو لږې اوبۀ دارو وي .
ـ د کور کلي سپی ، د بهر سړی .
ـ د پردي کلي ناوې ښايسته وي .
ـ د خرۀ لغته ،ملنډه وي .
ـ دروغ د ايمان زيان دي .
ـ د زمري غار بې هډوکو نۀ وي .
ـ د عقل وږی نسته د دنيا موړ .
ـ د نوي منګي اوبۀ خوږې وي .
ـ دوه غوايي چې ښکر پۀ ښکر شي زيان يې د بوټو کاڼو وي .
ـ دوه غوايي چې ښکر پۀ ښکر شي ،زور يې د وښو پرخوا وي .
ـ درياب پۀلوټه نه خړېږي .
ـ دښمن هغه دی چې اول يې ( هو!) او بيا يي (يه) وي .
ـ د درواغو مزل لنډ وي .
ـ د غنمو لپاره پۀ زوزو هم اوبۀ لګېږي .
ـ د صبر مېوه خوږه وي .
ـ د ډوډۍ پر قدر وږي پوهېږي .
ـ دوست هغه دی چې پۀ سخته کې دې پۀ ښه راشي .
ـ د لاس ګوتې پۀ يوه اندازه نۀ دي .
ـ د شپې پای سپېدې راختل دي .
ـ د کور جارو ، دبل دارو .
ـ د خرۀ مړينه د سپي اختر وي .
ـ دوستي پۀ ليرې والي کې ښه وي .
ـ دګور شپه پۀ کور نه کېږي .
ـ د ناليده چې لور وشوه پۀ ښکلولو يي مړه کړه
ـ د نر زوی ژړا پۀ ځانګو کې مالومه وي .
ـ د اوښانو خاوندان دروازې لوړې ساتي .
ـ د زړۀ زړۀ ته لار وي .
ـ د ډالۀ ږغ ليرې ښۀ ځي .
ـ د غلۀ پۀ غرۀ کې هم ځای نۀ وي .
ـ د مور پۀ نس کې چا نۀ دي زده کړي .
ـ د بل پر ايمان سړی جنت ته نۀ ځي .
ـ دنيا پۀ امېد خوړه کېږي .
ـ د بې عقله علاج نسته
ـ د پلالې اور تر درمندۀ ځي
ـ د سيال خواړۀ پور دي يا پېغور .
ـ د بې غيرته به دکور مېلمه واکمن وي .
ـ د ښځې سل کمڅۍ دي ، سل سره بدۍ دي .
ـ د سپو کور پر کور بدي وي خوار غريب ته يو وي .
ـ دنن کار سبا ته مه پرېږده .
ـ د بل پۀ لاس مار هم مه وژنه .
ـ د آرمان واتۀ د آسمان خاتۀ دي
ـ دزورور اوبۀ پر پېچومي خېژي .
ـ د زورور مې څټ هم خوښ دی ، د کمزوري مخ هم نه !
ـ د لاس تڼاکې مرغلرې دي .
ـ د غزني زيارتونه تر خپلو پردو ته ښۀ رسېږي .
اساسي برخه: پښتو متلونه

د خوست ویب پاڼې سندریزې برخې ته ښه راغلاست

خوست ویبپاڼه په فيسبوک کې خوښ يې کړئ

اسلام او مذهب

اسلام اودښځو حقوق !

by عبدالصمد .بهير

د إمام سرخسي ژوند

by ژباړن: سيف الإِسلام إِسلامي

لنډې کېسې

د انسان د ژوند کیسه ؟

by ذ بیح الله شریفې
یو نفر په زنګله کې رووان وو چی یو ناساپه زمري ورپسی مڼډی وهلی خو دا نفر مخکی وو او زمری شاته دواړو مڼډی وهلی هم داسی په…

غبرګون / لنډه کیسه

by خوشال کونړي مزاروال
د خوشال کونړي مزاروال لیکنه جوار څڼه بمبل دي. د جومې(جمعې) شپه ده. بختوره په کور کې د ناچارې ورځې یوازې پاتې ده. مور یې…

خبرتیاوي ,غونډي او پيغامونه

فروري 19, 2016 1659

په بلجیم کې د مشاعرې خبرتیا!

by jawed ahmadzai
فروري 19, 2016 1610

دفاتحې خبرتیا !

by jawed ahmadzai

میړاني دي چې یادیږي

فروري 19, 2016 1828

مرحوم ډاکټر عبدالوکیل‏

by Shah Hussain Khuramzai
میړنی دی چی یادیږی. په افغانستان کی داسی یو واقعی خدمتګار چی ساری به یی نه وی او د ملک هر وګړی او هری کورنی ته یی تر…

دخوست کتابتون

د شعرونو برخه کې نوي او تازه شوي شعرونه

فروري 19, 2016

د پرګنو ژبې

by سمیع الدین افغاني
فروري 19, 2016

د ژوند بهیر

by سمیع الدین افغاني
فروري 09, 2016

تسلي

by ارواښاد غني خان با با
فروري 09, 2016

ژوند خو تله دي

by ارواښاد غني خان با با

راپـورونـه او مـرکې

نومبر 30, 2015 2356

دښاغلي سميع الدين افغاني سره ادبي مرکه / دمرکې لمړ ۍ برخه.

by سميع الدين افغاني
زرلښت ډاډکام-کله اوڅنګه مو په شاعري پيل وکړکه لمړنی شعرمو په يادوي هغه هم مونږ سره شريک کړئ سميع الدين افغاني : ما له…

تاریخ څه وایی

مئي 19, 2013 6593

پښتانه د ولس پیژندني له نظره

by د ارواښاد ډاکتر کبیر ستوري
(د ارواښاد ډاکتر کبیر ستوري له ناچاپه لیکنو څخه) د لیکلو نیټه: فبروري ۱۹۷۳ پښتانه په افغانستان کښې تر ټولو ستره ولسي…