د ښكلا د څښتن ستر رب په نامه چې ښكلا ته يې د ښكلا په وركولو خپل لويښت او ښايست ثبوت كړى دى.                                                                            د خوست ويب پاڼې ته په خيرراغلي!                             ويښ يو بيدار يو څه ويده خو نه يو             جزبې لرو په ژوندون كې  څه مړه خو نه يو

زما لور د زړه ټوټه ورکه دی ؟!

یو نفر وو د به هره ورځ د مغازو دوکانو مخ ته ګیتار واهه او خلکو به د نفر ته میده پولیسیا روپی ورکولۍ خو دا نفر له ماسره اشنا سو یو څه موده وروسته یورځ ما ست ورته وکړ چی راځه نن ماسره کور ته لاړ شه هم هغه وو چی دا نفر له ماسره کورته راغی مونږ چای ډوډی وخوړه وروسته ماورنه وپښتل چی ته خو په روسي ژبه غږیګی ته د کوم مملکت نه راغلی یی د په ځواب کی راته وویل چی زه د شرقي اروپا نه راغلی یمه بیا می ورنه وپښتل چی ته ماته ډیر پوهه عالیم سړی ښکاری تا الته څه کار او بار درلود د په ځواب کې راته وویل چی وو زه عالیم یم زه می په خپل وطن کې د پوهانتون استاد معلیم وم بیا می ور

 نه پوښتنه ورنه وکړه چی ته به دلته کار روزکار د اقتصاد د خرابوالي له کبله دلته رغلی یی ده په ځواب کې راته وویل نه زه کار په سی نه یم راغلی زه می خپله لور لټومه رانه ورکه ده که پیدا یی کړم بیا می پوښتنه ورنه وکړه چی تا واده کړی دی ده په ځواب کې راته وویل چی وو ما واده کړی دی زه یوه لور لرم او یو ځوی لرم بیا می ورنه وپښتل چی ته نو ولی دلته د دوکانو مخ ته ګیتار وهی او شپه او ورځ سرګردانه یی د نفر یو ښه غټ اوصیلی وښکه بیا راته وویل چی وخت لری زه تا ته می ټوله کیسه وکړم ما په ځواب کې ورته وویل چی وو زه ښه ډیر وخت لرم چی ستا کیسی او خبرو ته غوږ کیږ دم 
هم هغه وو چی د نفر خپله کیسه راته شروع کړه اولی له خپل ځانه شروع وکړه ده راته وویل چی زه یو معلم استاد ووم په پوهانتون کې ښځه می ډاکتره وله مونږه یو ځوی او یوه لور درلوده ځوی می کم او زیات مکتب وویلی او لور می د اقتصاد له پوهانتون نه پارغه وله مااو مور یی دوۍ خور او ورور ډیر په ناز او نخرو رالوی کړل کله نه چی دوۍ رالوی شول له بده مرغه زمونږ ځوی د شرابو موحتاد سو أ زمونږه ارمانونه یی له خاورو سره خاوری کړل دا خو وه د ځوی کیسه
اوس به راشو اصلي کیسي ته زما د لور د زړه ټوټی کیسی ته زموږه لور بی هده ډیره ښایسته او خوږه ژبی نجلی وه ما او مور یی دی سره ډیر زحمتونه تیر کړل او مونږه باندی ډیره ګرانه وله کله دا راغټه سوه دی د اقتصاد پوهانځی خلاصه کړه خو له بده مرغه زمونږ مملکت کېاقتصادي بوحران روان دی کریسس دی ځوانانو ته کار نه پیدا کیږي هل ته کار لټونه سخته دی دغه مشکلات شته زمونږ مملکت کې زما لور هم د دغه مشکلات ښکار شوه بیکاره وه کار نه ورته پیدا کیده 
زمونږ د وطن بعضی ځوانان د مزدورۍ کار او بار لپاره نورو مملکتو ته ځي چی حلته کار وکړي یو څه کم زیات پیسی وګټي هم هغه وو چی ورځ یو نفر زمونږه کلي ته راغی او وویل که څوک غواړي د کار لپاره غربي اروپا ته لاشي مونږه نفر په کار دي مونږ سره د لاړ شي کار د وکړي بیا یی بیرته راولو هم هغه وو چی د کلي یو سو نورۍ نجونی او زما لور هم تسمیم ونیاوه چی باید دغه نفر سره لاړی شي یو څه موده کار وکړی بیا بیرته راشي هم هغه وو چی دوۍ حرکت وکړ کار پسی لاړی
هم غه وو چی دوۍ حرکت وکړ لاړی خو لڼډه یی په دی چی دوۍ کلنه حرکت یی وکړ هیڅ احوال یی نه راته 
 او نه څوک یی په پته پوهیدل چی دوی چیرته دي څه کوي څه شولی مونږه هم کته پورته سرګردانه ګرځیدلو خو بیلاخیر اخیر یو کال وروسته د ټولو نجونو له ډلی څخه یوه نجلۍ بیرته کلي ته راغله مونږه هم ډیر خوشحاله سو چی دغه دی یوه خو پیدا شوه 
خو وروسته له ډیرو خبرو اترو نه د نجلی خپله کیسه داسی شروع کړه چی دوۍ باندی څه تیر شوی ول او راغلي ول نجلۍ شروع وکړه له دینه چی دوۍ څنګه چیرته ولۍ نجلۍ وویل کلنه چی مونګه له کلي نه لاړو اولو وورځو کې یی مونږه ټولی په یوه لوکس اسري مووډرنه کور کې واچولو دیره یی کړو او زمونږ پاسفورتونه یی رانه قید کړل رانه وایی خیستل په اوله ورځو کې مونږته پیسی هم راکولی چی لباسونه په واخلو چکر هم په ووهو خوبیلاخیره هم دغسی یو سو ورځی تیری شولی مونږ باندی بیلاخیره ورو ورو یی مونږه په شرابو باندی عدت کړو بیا یی وروسته یی ورو ورو یی مونږ باندی د شرابو بندیز وللاږو خ�
 �س او خوراک به یی نه راته راوړ او له هم هغه اسري موډیرنه لوکس کورنه یی وښکلو بیا یی ټولی په یوه کوټه کی واچولو یو ورځ رته وویل که چیری تاسی غواړی ښی ډیری زیاتی پیسی پیدا کړی او هم همه لوکس اسري کورته بیرته تلل غواړی نو تاسی باید په سیکس کلپو کې کار او د سیکس د لاری تاسی کولی شی چی فوتو موډرنه هم شی بیا ښی ډیری پیسی پیدا کولی شی خو مونږه د مجبوریت له لاسه ورته ښه وکړه بیلاخیره مونږه یی سیکس کیلپوته بوتلو الته مو کار شروع کړ خو موتعسفانه افسوز مونږه د په سیکس کیلپو کې د چرسو شرابو پوډرو په عمل اخته شو ککړ شو دلالانو به مونږ ته دومره پیسی راکولی چی ت�
 �ها زمونږ د عیاشی مسرف به کیده د ورځی مسرف به راکاوه نوری پیس به دوۍ په خپلو جبو کې اچولی خو مونږه دوۍ سره بندیوانی وو 
زمونږ پاسفروتونه یی نه راکول موږه قیدي ولو او مونږ له شرمه
 او حیانه خپل وطن ته نه شو راتلی ولی چی مونږه موهتاد ولو او دلالانو نه پریښودو چی چاسره تماس ونیسو او مونږه هم نور څوک نه پیژندل چی خپل مشکیل ورته ووایو
د نجلۍ کیسه کوله چی یو ورځ مالره یو نفر د سیکس لپاره راغی دا سړی نه شه وو د د نفر له جیب نه یو کارت وولی ده چی په نویشته وو انټر پول پولیس زه ډیره خوشحاله سوم چی اوس به دغه نفر ماسره کمک وکړي خو ما دغه سړي سره سیکس هم وک بیا می ډیر قدر او عزت ورکړ ومی نازوو بیلاخیره له ډیرو خبرو اترو نه د پولیس راته وویل چی زه اوس ځم بیا راځم ما ورته وویل ښه سمه ده ته کولی شی سبا یوار بیا راشي زما تاسره کار دی پولیس راته وویل وو سمه ده زه سبا بیا راځم خو ماورته وویل چی نه شه به نه راځی زما تا سره کار دی ده وویل خه سمه ده هم غه وو چی سبا دا پولیس له خپلی وعدی سره راغی ما یی هم
 ښه قدر او عزت وکړ میلمستیا می ورکړه بیلاخیره بعد له ډیرو خبرو وروسته می خپله ټوله کیسه ورته وکړه چی زه دغه مشکیل لرم که ته مرسته کمک راسره وکړی اوما خپل وطن ته بوځی خو د پولیس په ډیر یو بده قه قه خندا باندی راته وویل چی زه تاسره مرسته کمک وکړم او تا خپل کورته بوځم نو زه بیا چاسره سیکس وکړم هم هغه وو چی ماته هم ډیر غوسه راغله کنځا می ورته وکړی لاړ وتښتی ده
خو بیلا خیره وروسته له ډیرو خبو اترو نه د نجلۍ د خپل ځان کیسه شروع کړه چی څنګه دا خپل کور ته راغه د نجلۍ وویل چی زه هم په شرابو په پوډرو عادت شوی ومه عملي شوم خو بیلاخیره زه د حال ته ورسیدم چی ما په کسو سړکو کې له خلکونه خیر راټولاو هم داسی ورو ورو زه لونی شوم د عصابو مرض راته پیدا سو خو یوه خیراتي روغتون کې یو کال بیستر وم بعد له یوه کال نه ماسره هم هغه روغتون والاوو کمک مرسته وکړه چی زه خپل کور راوستلم خو موتعاسفانه افسوز زما انوری ملګری می ونه لیدلی چی دوۍ به په څه حال کې وی څه به ورباندی تیردل زمونږه ټولو د یو بل منز کې تماس قته شوی وو ذبیح الله شریف
 ي دا وه زما کیسه 
 ویناوال او لیکوال
ذبیح الله شریفي
 
اساسي برخه: لنډی کيسی

د خوست ویب پاڼې سندریزې برخې ته ښه راغلاست

خوست ویبپاڼه په فيسبوک کې خوښ يې کړئ

اسلام او مذهب

اسلام اودښځو حقوق !

by عبدالصمد .بهير

د إمام سرخسي ژوند

by ژباړن: سيف الإِسلام إِسلامي

لنډې کېسې

د انسان د ژوند کیسه ؟

by ذ بیح الله شریفې
یو نفر په زنګله کې رووان وو چی یو ناساپه زمري ورپسی مڼډی وهلی خو دا نفر مخکی وو او زمری شاته دواړو مڼډی وهلی هم داسی په…

غبرګون / لنډه کیسه

by خوشال کونړي مزاروال
د خوشال کونړي مزاروال لیکنه جوار څڼه بمبل دي. د جومې(جمعې) شپه ده. بختوره په کور کې د ناچارې ورځې یوازې پاتې ده. مور یې…

خبرتیاوي ,غونډي او پيغامونه

فروري 19, 2016 1546

په بلجیم کې د مشاعرې خبرتیا!

by jawed ahmadzai
فروري 19, 2016 1505

دفاتحې خبرتیا !

by jawed ahmadzai

میړاني دي چې یادیږي

فروري 19, 2016 1708

مرحوم ډاکټر عبدالوکیل‏

by Shah Hussain Khuramzai
میړنی دی چی یادیږی. په افغانستان کی داسی یو واقعی خدمتګار چی ساری به یی نه وی او د ملک هر وګړی او هری کورنی ته یی تر…

دخوست کتابتون

د شعرونو برخه کې نوي او تازه شوي شعرونه

فروري 19, 2016

د پرګنو ژبې

by سمیع الدین افغاني
فروري 19, 2016

د ژوند بهیر

by سمیع الدین افغاني
فروري 09, 2016

تسلي

by ارواښاد غني خان با با
فروري 09, 2016

ژوند خو تله دي

by ارواښاد غني خان با با

راپـورونـه او مـرکې

نومبر 30, 2015 2209

دښاغلي سميع الدين افغاني سره ادبي مرکه / دمرکې لمړ ۍ برخه.

by سميع الدين افغاني
زرلښت ډاډکام-کله اوڅنګه مو په شاعري پيل وکړکه لمړنی شعرمو په يادوي هغه هم مونږ سره شريک کړئ سميع الدين افغاني : ما له…

تاریخ څه وایی

مئي 19, 2013 6460

پښتانه د ولس پیژندني له نظره

by د ارواښاد ډاکتر کبیر ستوري
(د ارواښاد ډاکتر کبیر ستوري له ناچاپه لیکنو څخه) د لیکلو نیټه: فبروري ۱۹۷۳ پښتانه په افغانستان کښې تر ټولو ستره ولسي…